Dżennet Połtorzycka-Stampf’l
Data i miejsce urodzenia | 29 sierpnia 1924 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 marca 2020 |
Miejsce spoczynku | |
Zawód, zajęcie | dziennikarka, pisarka |
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Małżeństwo | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a3/D%C5%BCennet_Po%C5%82torzycka-Stampf%E2%80%99l%2C_Stanis%C5%82aw_Stampf%E2%80%99l_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg/240px-D%C5%BCennet_Po%C5%82torzycka-Stampf%E2%80%99l%2C_Stanis%C5%82aw_Stampf%E2%80%99l_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg)
Dżennet Połtorzycka-Stampf’l (ur. 29 sierpnia 1924 w Warszawie, zm. 5 marca 2020 tamże[1]) – polska dziennikarka, pisarka, współautorka powieści radiowej Matysiakowie.
Życiorys
Była córką Aleksandra (wywodzącego się z rodziny o korzeniach tatarskich urzędnika bankowego, zm. 1946)[2] i Stanisławy (z domu Kamińska, doktor medycyny, zm. 1938)[3].
Podczas II wojny światowej Dżennet Połtorzycka mieszkała w kamienicy przy ul. Muranowskiej 6[3], przy murze warszawskiego getta; do jej piwnic prowadził tunel, którym Żydzi przechodzili na aryjską stronę[4].
Ukończyła studia na Wydziale Filozoficzno-Społecznym Uniwersytetu Warszawskiego. W Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”, była redaktorką m.in. Ani z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery. Zawodowo związana była z Polskim Radiem i Telewizją Polską. Od 1960 współtworzyła powieść radiową Matysiakowie (najpierw z Jerzym Janickim i Władysławem Żesławskim, a później z Januszem Adamem Dziewiątkowskim). Działaczka organizacji pozarządowych zajmujących się ochroną przyrody i opieką nad zwierzętami, wiceprezes Fundacji „Animals”, członek Ligi Ochrony Przyrody Warszawa-Południe, współautorka projektu Ustawy o Ochronie Zwierząt, dotyczącego zakazu przymusowego tuczu gęsi i kaczek (uchwalonej w 1997)[5].
W 2010 otrzymała Nagrodę m.st. Warszawy dla wybitnych warszawiaków działających na rzecz rozwoju stolicy. 18 grudnia 2011 zespół autorów i realizatorów słuchowiska Matysiakowie, w tym m.in. Dżennet Połtorzycka-Stampf’l, został nagrodzony Honorowym Złotym Mikrofonem za „wybitne osiągnięcia artystyczne, wieloletni żywy kontakt ze słuchaczami, za inicjatywy uruchamiające ogromną aktywność społeczną”[6].
Była żoną Stanisława Stampf’la[3]. Do 1951 utrzymywała relację z Tadeuszem Borowskim[7].
Pochowana na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A34-2-8)[8].
Odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne osiągnięcia w twórczości radiowej, a szczególnie przy realizacji powieści „Matysiakowie” (10 grudnia 2001)[9]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla kultury” (6 grudnia 1996)[10]
Przypisy
- ↑ Nie żyje współtwórczyni „Matysiaków” – Dżennet Połtorzycka-Stampf’l. 2020-03-05. [dostęp 2020-03-05]. (pol.).
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: STANISŁAWA POŁTORZYCKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-03-06] .
- ↑ a b c Archiwum historii mówionej. Dżennet Połtorzycka-Stampf’l. 1944.pl. [dostęp 2020-03-06].
- ↑ Jerzy S. Majewski: Muranowska 6. [dostęp 2010-09-21].
- ↑ Matysiakowie. Twórcy i bohaterowie. [dostęp 2010-09-21].
- ↑ Złote Mikrofony dla najlepszych radiowców. TVP Info, 2011-12-18. [dostęp 2011-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-09)].
- ↑ TimothyT. Snyder TimothyT., The World of Tadeusz Borowski’s Auschwitz [online], The New York Review of Books [dostęp 2021-09-17] (ang.).
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2024-08-26] .
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 grudnia 2001 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2002 r. nr 9, poz. 171).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 grudnia 1996 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 1997 r. nr 14, poz. 134).