Izaak Vossius
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Vossius%2C_Isaac_%E2%80%93_De_motu_marium_et_ventorum%2C_1663_%E2%80%93_BEIC_3885586.jpg/220px-Vossius%2C_Isaac_%E2%80%93_De_motu_marium_et_ventorum%2C_1663_%E2%80%93_BEIC_3885586.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Vossius%2C_Isaac_%E2%80%93_Variarum_observationum_liber%2C_1685_%E2%80%93_BEIC_4755091.jpg/220px-Vossius%2C_Isaac_%E2%80%93_Variarum_observationum_liber%2C_1685_%E2%80%93_BEIC_4755091.jpg)
Izaak Vossius (ur. 1618 w Lejdzie, zm. 1689) – filolog, kolekcjoner rękopisów. W trakcie swoich podróży zebrał kolekcję około 4000 manuskryptów – część, którą zebrał będąc bibliotekarzem Krystyny Wazówny, jest obecnie własnością Biblioteki Watykańskiej, a pozostałe Uniwersytetu Lejdejskiego[1][2].
Wczesne nauki pobierał u ojca – wykładowcy historii, filozofii, teologii i greki – Gerardusa Vossiusa. Od 1633 był przewodniczącym katedry historii na Uniwersytecie Amsterdamskim. W 1661 rozpoczął Grand Tour po Europie, podczas której nawiązał wiele znajomości wśród ludzi nauki. W 1664 uzyskał doktorat na uniwersytecie w Orleanie i wyjechał do Amsterdamu, gdzie do 1648 piastował stanowisko bibliotekarza miejskiego. W 1649 wyjechał do Szwecji; uczył greki Krystynę Wazównę. W 1650 sprzedał królowej zbiory biblioteczne swojego ojca i został nadwornym bibliotekarzem na dworze w Uppsali. Podróżował w tym czasie z przyjacielem – Nicolaasem Heinsiusem(inne języki) – kupując rękopisy do biblioteki. W 1654 wyjechał do Antwerpii. W 1655 otrzymał od Wazówny część jej zbiorów bibliotecznych, w tym Srebrną Biblię. Niedługo potem wrócił do Holandii i zamieszkał w Hadze. W 1663 opublikował De religione gentilium errorumque apud eos causis Herberta z Cherbury. W 1664 roku został członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie. W 1670 uzyskał dyplom z prawa cywilnego. W 1673 został mianowany kanonikiem świeckim w Windsorze[1][2].
Publikacje
- 1646 wydanie dzieł Ignacego Antiocheńskiego
- 1659 De vera aetate mundi
- 1661 De septuaginta interpretibus, où il soutient la supputation des Septante
- 1666 De Nili et aliorum fluminum origine
- 1673 De poematum cantu et viribus rhythmi, où il traite de l'alliance de la poésie et de la musique
- 1679 De Sibyllinis oraculis
- 1684 wydanie dzieł Katullusa
- 1685 Variarum observationum liber
- wydania dzieł Skylaksa z Kariandy i Pomponiusza Meli
Przypisy
- ↑ a b Thomas Seccombe: Vossius, Isaac. W: Dictionary of National Biography. T. 58: Ubaldini – Wakefield. Londyn: Smith, Elder & Co., 1885–1904, s. 392–396. (ang.).
- ↑ a b HenkH. Nellen HenkH., Vossius, Isaac (1618-1689) [online], Digitaal Wetenschapshistorisch Centrum, 11 września 2023 [dostęp 2023-09-30] (niderl.).
- ISNI: 000000011763792X
- VIAF: 54197108
- LCCN: n82066647
- GND: 119288842
- LIBRIS: sq4672sb3g94lx9
- BnF: 12212376j
- SUDOC: 035113596
- SBN: SBLV130108
- NLA: 35791650
- NKC: mzk2006356120
- DBNL: voss009
- BNE: XX1765561
- NTA: 070106878
- BIBSYS: 90804268
- CiNii: DA11462595
- Open Library: OL717821A
- PLWABN: 9810697937005606
- NUKAT: n2007077396
- OBIN: 28356
- J9U: 987007269542705171
- PTBNP: 160876
- CANTIC: a11079629
- NSK: 000471018
- ΕΒΕ: 97095
- BLBNB: 000510191
- LIH: LNB:ZJZ;=Ba
- NE.se: isaac-vossius
- DSDE: Isaac_Vossius
- Hrvatska enciklopedija: 65352