Jan Albin z Krakowa
Miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1529 |
Kanclerz biskupa Jana Latalskiego | |
Okres sprawowania | |
Kanonik kapituły katedralnej wileńskiej | |
Okres sprawowania | |
Wyznanie | katolicyzm |
Jan Albin z Krakowa (ur. w Krakowie, zm. 1529 w Rzymie) – polski duchowny katolicki i doktor prawa kanonicznego. Wykładowca Uniwersytetu Krakowskiego[1].
Życiorys
Doktorat uzyskał najprawdopodobniej we Włoszech, został inkorporowany na uniwersytet w 1504 roku, ale już na przełomie 1510 i 1511 został z niego wydalony z powodu zaniedbywania swoich obowiązków[1].
Podczas pracy na Wydziale Prawa był seniorem Bursy Prawników i posiadał św. Jana ante portam Latinam i zobligowany był do prowadzenia wykładów z Dekretałów Grzegorza IX[1].
Po wydaleniu z uniwersytetu piastował funkcje kościelne: m.in. był kanclerzem biskupa Jana Latalskiego, kanonikiem kolegiaty wileńskiej i altarystą ołtarza Bożego Ciała w krakowskim kościele św. Anny[1]. Był przyjacielem Grzegorza z Szamotuł, który był egzekutorem jego testamentu[1].
W 1529 roku udał się do Rzymu, gdzie zmarł w wyniku ran zadanych mu przez żołnierzy niemieckich[1].