Jan Pieter Bakker
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 21 lipca 1906 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 kwietnia 1969 | ||
Zawód, zajęcie | geograf, geolog | ||
|
Jan Pieter Bakker (ur. 21 lipca 1906 w Rotterdamie, zm. 7 kwietnia 1969 w Huizen) – holenderski geograf i geolog, profesor Katedry Geografii Fizycznej Uniwersytetu w Amsterdamie.
Życiorys
Uczony szczególnie interesował się geografią fizyczną i położył zasługi na polu zastosowania metod sedymentologicznych (m.in. stworzył jedno z pierwszych na świecie nowoczesnych laboratoriów sedymentologicznych, będące wzorcem dla kolejnych tego typu placówek). Celem jego badań było poznanie rozwoju rzeźby terenu na różnych kontynentach. Uprawiał geomorfologię klimatyczną, w szczególności badał pokrywy zwietrzelinowe. Znaczenie światowe mają wyniki jego badań nad wietrzeniem granitów w Gujanie, Brazylii, na Saharze, w centralnej Francji, Niemczech i w polskich Sudetach. Również istotne były wyniki jego badań rozwoju stoku, prowadzone przy zastosowaniu metod matematycznych[1].
Bakker był członkiem wielu towarzystw tematycznych na kilku kontynentach, w tym m.in. Polskiego Towarzystwa Geograficznego. Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Krzyż Komandorski Orderu Polonia Restituta[1].