Julian Ptaszyński
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Julian Faustyn Ptaszyński |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 15 lutego 1897 |
Data i miejsce śmierci | 11 lipca 1931 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1915–1931 |
Siły zbrojne | Wojsko Polskie |
Jednostki | Centrum Wyszkolenia Kawalerii |
Stanowiska | wykładowca taktyki |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Julian Faustyn Ptaszyński (ur. 15 lutego 1897 w Radomiu, zm. 11 lipca 1931 w Płocku) – rotmistrz dyplomowany Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys
Urodził się 15 lutego 1897 w Radomiu, ówczesnej stolicy guberni radomskiej[1].
Od 1 października 1915 do 17 listopada 1916 służył nieprzerwanie w polu, w III plutonie 1. szwadronu i w III plutonie 3. szwadronu 1 pułku ułanów Legionów Polskich[2]. Uczestniczył w kampanii wołyńskiej pułku[2]. Wiosną 1917 został odnotowany w Komisariacie Werbunkowym w Rawie i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola[2].
Po I wojnie światowej w Wojsku Polskim[2]. Służył w 1 pułku strzelców konnych w Garwolinie[3][4][5][6][7]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 470. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii)[4][8][9]. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1928 i 59. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[10][11][12]. Z dniem 2 listopada 1928, po „złożeniu egzaminów wstępnych z dobrym postępem i odbyciu przepisanego stażu liniowego”, został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na kurs 1928–1930 z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów kawalerii[13][14]. Z dniem 1 listopada 1930, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii na stanowisko wykładowcy taktyki[15][16][17][18]. Zmarł 11 lipca 1931 w Płocku[19][18].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[20][21][22][23]
- Krzyż Walecznych[7][14]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”[24][25]
- Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych[26]
Przypisy
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-07-19].
- ↑ a b c d Ptaszyński Julian. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2024-07-19].
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 269.
- ↑ a b Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 174.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 655.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 583.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 317.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 686.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 608.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928, s. 54.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 353.
- ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 85.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 15 sierpnia 1928, s. 366.
- ↑ a b Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 64.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930, s. 286.
- ↑ Stawecki 1997 ↓, s. 91.
- ↑ Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 20.
- ↑ a b Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 192, s. 5, 1931-07-16. Warszawa.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931, s. 350.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 368.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-07-19].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-07-19].
- ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2024-07-19].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 414.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-07-19].
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik oficerów kawalerii. Warszawa: Nakładem „Przeglądu Kawaleryjskiego”, 1930.
- Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 roku). Warszawa: Sztab Główny, 1931.
- Piotr Stawecki: Oficerowie dyplomowani wojska Drugiej Rzeczypospolitej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1997. ISBN 83-04-04390-4.