Klasyczne tańce indyjskie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Bharata_Natyam_Performance_DS.jpg/220px-Bharata_Natyam_Performance_DS.jpg)
Klasyczne tańce indyjskie – tańce religijne pochodzące z terytorium Indii, dzielą się na siedem podstawowych stylów, z których:
cztery pochodzą z południa kraju:
- Bharatanatjam
- Kathakali
- Kućipudi
- Mohiniyattam
a trzy z północy:
- Kathak
- Manipuri
- Odissi
Każdy z wymienionych stylów jest niepowtarzalny, wypracował sobie odrębne formy ekspresji i szczegółowe techniki studiowane w zawodowych szkołach, wszystkie one jednak opierają się na dwóch wspólnych elementach: tańcu (nritta) i wyrazie (abhinaya). Specyficzną formą jest także mudra czyli symboliczne gesty, stanowiące skodyfikowany język gestów, który widzowie są w stanie odczytać i w ten sposób śledzić przebieg spektaklu, w którym tancerze ilustrują gestami opowiadania zaczerpnięte ze świętych ksiąg hinduizmu.
Jedna z indyjskich legend opowiada, że świat został stworzony przez tańczącego Śiwę. Występował on wtedy pod postacią Nataradźa (Pan tańca), a sekrety tańca sam Brahma zawierzył Bharacie, który opisał je w traktacie zatytułowanym Natjaśastra, i to on jest do dziś podstawowym podręcznikiem wszystkich form hinduskiego tańca klasycznego. Tak więc są one tańcami sakralnymi, związanymi z mitologią hinduistyczną. Nawet samo ich pochodzenie uważane jest za święte. Początkowo były tańczone wyłącznie w świątyniach przez specjalnie wyszkolone do tego celu kapłanki-tancerki zwane dewadasi. Celem tańca było uwolnienie duszy od świata materialnej ułudy i połączenie jej z boskością.
Zobacz też
- taniec,
- hinduizm,
- wedy,
- bajadera,
- natja.
- Universalis: danses-traditionnelles-de-l-inde