Ryszard Schnepf
![]() Ryszard Schnepf (2014) | |||
Data i miejsce urodzenia | 22 września 1951 | ||
---|---|---|---|
Ambasador RP w Urugwaju | |||
Okres | od 1991 | ||
Poprzednik | Eugeniusz Trzepizur | ||
Następca | |||
Ambasador RP w Kostaryce | |||
Okres | od 2001 | ||
Poprzednik | Mieczysław Biernacki | ||
Następca | Andrzej Braiter | ||
Sekretarz stanu w KPRM | |||
Okres | od 2005 | ||
Podsekretarz stanu w MSZ | |||
Okres | od 2007 | ||
Ambasador RP w Hiszpanii | |||
Okres | od 2 grudnia 2008 | ||
Poprzednik | |||
Następca | Tomasz Arabski | ||
Ambasador RP w Stanach Zjednoczonych | |||
Okres | od 22 września 2012 | ||
Poprzednik | Robert Kupiecki | ||
Następca | Piotr Wilczek | ||
Chargé d’affaires RP we Włoszech | |||
Okres | od 26 sierpnia 2024 | ||
Poprzednik | Anna Maria Anders | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() | |||
| |||
|
Ryszard Marian Schnepf (ur. 22 września 1951 w Warszawie[1]) – polski dyplomata, historyk, iberysta, wykładowca i urzędnik państwowy; sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (2005–2006), podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2007–2008), ambasador RP w Urugwaju z akredytacją na Paragwaj (1991–1996), Kostaryce z akredytacją w innych krajach Ameryki Środkowej (2001–2005), Hiszpanii z akredytacją na Andorę (2008–2012), Stanach Zjednoczonych z akredytacją na Bahamy (2012–2016), chargé d’affaires we Włoszech z akredytacją na San Marino (od 2024).
Życiorys
Wykształcenie i działalność naukowa
W 1974 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (jego praca magisterska dotyczyła działalności Ignacego Domeyki w Chile)[2], w 1979 obronił napisaną pod kierunkiem Tadeusza Łepkowskiego pracę doktorską z zakresu historii Ameryki Łacińskiej (genezy tamtejszych masowych partii politycznych) w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. Od 1978 był związany z Katedrą Iberystyki UW, był m.in. zastępcą jej kierownika. Współzakładał tamtejszą komórkę NSZZ „Solidarność”[3][1]. W latach 1982–1983 pracował jako wykładowca historii Polski na Indiana University w Stanach Zjednoczonych[1]. Został też wykładowcą w Ośrodku Studiów Amerykańskich UW[2]. Pod pseudonimem Paweł Zamorski publikował w czasopismach drugoobiegowych[1].
Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu kultury latynoamerykańskiej i współczesnych problemów krajów iberoamerykańskich[4].
Działalność zawodowa
W 1988 pełnił funkcję redaktora prowadzącego w tygodniku „Echo Tygodnia” w Kanadzie. W latach 1991–1996 sprawował urząd ambasadora RP w Urugwaju (z akredytacją na Paragwaj), a następnie pełnił funkcję dyrektora Fundacji Shalom[5]. Od 1998 do 2000 był wicedyrektorem Departamentu Spraw Zagranicznych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Od 2000 do 2001 pełnił funkcję ministra pełnomocnego w ambasadzie RP w Madrycie, gdzie odpowiadał za sprawy Unii Europejskiej. W 2001 objął stanowisko ambasadora w Kostaryce[6] z jednoczesną akredytacją na Nikaraguę, Honduras, Salwador, Gwatemalę, Panamę i Belize[7][8].
W styczniu 2005 został pełnomocnikiem ministra spraw zagranicznych ds. obchodów 25-lecia NSZZ „Solidarność”[3]. 31 października tego samego roku został mianowany sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Brał udział w negocjacjach dotyczących budżetu Unii Europejskiej na szczycie Rady Europejskiej w grudniu 2005. W maju 2006 podał się do dymisji, gdy bez uzgodnienia z premierem przedstawił własną koncepcję związaną z Gazociągiem Północnym[9]. Został zdymisjonowany 1 czerwca 2006. Jako powód rezygnacji ze stanowiska podał rozbieżności programowe w kwestii polityki bezpieczeństwa energetycznego kraju. Został następnie pełnomocnikiem ministra spraw zagranicznych ds. zagrożeń globalnych[3].
22 listopada 2007 powołano go na funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w rządzie Donalda Tuska[3]. 21 listopada 2008 został odwołany z tej funkcji w związku z jego nominacją (postanowieniem z 20 sierpnia)[10] na stanowisko ambasadora RP w Królestwie Hiszpanii (z akredytacją na Księstwo Andory), które objął 2 grudnia tego samego roku. Misję zakończył 20 września 2012[11]. 12 września 2012 mianowany na stanowisko ambasadora RP w Stanach Zjednoczonych[12] (a 24 grudnia 2012 otrzymał akredytację na tożsame stanowisko we Wspólnocie Bahamów)[13]. 31 lipca 2016 został odwołany z urzędu ambasadora i zakończył pracę w MSZ[14][15]. W 2018 wszedł w skład Rady Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie[16]. W lutym 2024 powrócił do pracy w MSZ[17].
Został członkiem Konferencji Ambasadorów RP, powołanej w 2018 grupy byłych dyplomatów[18]. W sierpniu 2019 sygnował przygotowany przez tę grupę list, napisany w związku z planowaną wizytą Donalda Trumpa w Polsce, w którym Polskę określono jako kraj, „który nie jest praworządny”[19][20].
26 sierpnia 2024 objął kierownictwo Ambasady w Rzymie jako chargé d’affaires, akredytowany także na San Marino[21].
Życie prywatne
Syn pułkownika Maksymiliana Sznepfa (1920–2003)[22][23] i Alicji Schnepf z domu Szczepaniak (ur. 1930)[24].
W okresie studiów grał w profesjonalnym zespole muzycznym (występy m.in. w Hybrydach)[2].
Z pierwszego małżeństwa ma córkę Zuzannę Schnepf-Kołacz (m.in. byłą wicekonsul RP w Mediolanie)[25][26]. Jego drugą żoną została dziennikarka Dorota Wysocka-Schnepf[8][27] z którą ma dwoje dzieci: córkę Antonię[27] i syna Maxa[28].
Zna biegle angielski i hiszpański. Posługuje się także włoskim, portugalskim i rosyjskim[29][1][3].
Odznaczenia
- Odznaka Honorowa za Zasługi dla Rozwoju Gospodarki Rzeczypospolitej Polskiej (2015)
- Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 2012)[30]
- Krzyż Wielki ze Srebrną Gwiazdą Orderu Juana Mory Fernándeza (Kostaryka, 2004)[31]
Przypisy
- ↑ a b c d e Podsekretarz Stanu Ryszard Schnepf [online], msz.gov.pl, 20 czerwca 2009 [dostęp 2020-04-13] [zarchiwizowane z adresu 2009-06-20] .
- ↑ a b c Dr Ryszard Schnepf. asc.uw.edu.pl. [dostęp 2018-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-22)].
- ↑ a b c d e Ambassador of Poland to the United States of America. mfa.gov.pl. [dostęp 2012-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-21)]. (ang.).
- ↑ Dr Ryszard Schnepf, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-05-08] .
- ↑ BarbaraB. Wizimirska BarbaraB. (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2004, s. 332, ISSN 1230-4794 .
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 października 2001 r. nr Z.110-78-2001 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2001 r. nr 37, poz. 588).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 listopada 2002 r. nr Z.110-66-2002 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2002 r. nr 57, poz. 772).
- ↑ a b Nota biograficzna na stronie MSZ. [dostęp 2011-05-08].
- ↑ Minister Ryszard Schnepf podał się do dymisji. bankier.pl, 14 maja 2006. [dostęp 2012-12-11].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-35-2008 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. nr 64, poz. 575).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 września 2012 r. nr 110-74-2012 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2013 r. poz. 320).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 września 2012 r. nr 110-75-2012 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2013 r. poz. 82).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 grudnia 2012 r. nr 110-80-2012 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2013 r. poz. 83).
- ↑ Postanowienie nr 110.31.2016 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2016 r. poz. 761).
- ↑ Postanowienie nr 110.32.2016 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2016 r. poz. 762).
- ↑ Rada Muzeum. Muzeum Historii Żydów Polskich Polin. [dostęp 2021-06-01].
- ↑ Były ambasador Polski w USA Ryszard Schnepf: Wróciłem do MSZ [online], Wprost, 1 lutego 2024 [dostęp 2024-02-06] .
- ↑ Powołujemy Konferencję Ambasadorów RP. ambasadorowie.org. [dostęp 2019-08-28].
- ↑ List otwarty Konferencji Ambasadorów RP do J.E. Donalda J. Trumpa, Prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki. ambasadorowie.org, 26 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-28].
- ↑ „Przybywa Pan do kraju, który nie jest praworządny”. Ambasadorowie donoszą Trumpowi na Polskę. dorzeczy.pl, 27 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-28].
- ↑ Personel, Polska we Włoszech - Portal Gov.pl [dostęp 2024-08-30] [zarchiwizowane 2024-08-30] .
- ↑ Nekrologi stołeczne. Nekrolog Maksymiliana Sznepfa. Kondolencje dla Ambasadora RP w Kostaryce, Ryszarda Schnepfa od Fundacji Shalom. „Gazeta Wyborcza. Stołeczna”. nr 194, s. 10, 12, 21 sierpnia 2003.
- ↑ Minister chce uczcić Lenino. wprost.pl, 22 września 2007. [dostęp 2016-04-02].
- ↑ Alicja Szczepaniak Schnepf i Natalia Szczepaniak uhonorowane podczas uroczystości Garden of Righteous 2014. waszyngton.msz.gov.pl, 27 kwietnia 2014. [dostęp 2016-03-01].
- ↑ Ms. Zuzanna Schnepf-Kolacz. ushmm.org. [dostęp 2019-08-29]. (ang.).
- ↑ Dokumenty Solidarności z mediolańskiego archiwum Feltrinelli po raz pierwszy na wystawie. mediolan.msz.gov.pl, 13 czerwca 2014. [dostęp 2019-08-29].
- ↑ a b Mirosław Mikulski, Naj: Dorota Wysocka Schnepf chce być dobrą mamą. kobieta.pl, 24 września 2009. [dostęp 2019-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-13)].
- ↑ Ambasador. msz.gov.pl. [dostęp 2015-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Protokół posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 152/, orka.sejm.gov.pl, 24 kwietnia 2001 [zarchiwizowane 2024-03-11] .
- ↑ Caballero. Ambasador udekorowany wysokim odznaczeniem. msz.gov.pl, 25 czerwca 2015. [dostęp 2015-07-22].
- ↑ El Ministro de Relaciones Exteriores impone condecoración al Embajador de Polonia, Ryszard Schnepf. rree.go.cr, 10 grudnia 2004. [dostęp 2016-10-03]. (hiszp.).
- p
- d
- e
|