Skulsk
wieś | |||
![]() Kościół Narodzenia NMP i św. Józefa | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | Skulsk | ||
Liczba ludności (2011) | 1497[2] | ||
Strefa numeracyjna | 63 | ||
Kod pocztowy | 62-560[3] | ||
Tablice rejestracyjne | PKN | ||
SIMC | 0294585 | ||
Położenie na mapie gminy Skulsk ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu konińskiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Skulsk – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Skulsk. Siedziba gminy Skulsk. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską w 1409 roku, zdegradowany w 1870 roku[4]. Do 1954 roku siedziba gminy Skulska Wieś. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Historia
Pierwsza wzmianka o Skulsku pochodzi z 1249 roku. Był wówczas własnością klasztoru norbertanek w Strzelnie[5].
Prawdopodobnie w 1384 roku Skulsk otrzymał prawa miejskie[5].
W 1566 roku mieszkało w nim 7 rzemieślników i 7 rybaków. Stanowił wtedy własność królewską, wchodzącą w skład starostwa radziejowskiego[5].
W połowie XVII wieku miejscowość została zniszczona przez Szwedów[5].
W 1864 roku mieszkało w niej 696 osób. Sześć lat później, w 1870 roku, Skulsk został pozbawiony praw miejskich[5].
Skulsk był dawniej jedną z kilku wielkopolskich miejscowości należącej do centrum działalności ludowych malarzy i twórców drzeworytów zwanych obraźnikami[6]. W latach 1818–1825 w Skulsku było czynnych około 10 warsztatów malarskich. Obrazy były głównie rozprowadzane na terenie wschodniej części Królestwa Polskiego oraz na terenie Białorusi. W drugiej połowie XIX wieku popyt na malowidła zmalał na skutek pojawienia się w sprzedaży tańszych, drukowanych obrazów. Skulscy ochweśnicy przerzucili się wówczas na handel tymi fabrycznie powielanymi wizerunkami świętych oraz różnego rodzaju dewocjonaliami[5].
Sanktuarium maryjne
W miejscowości znajduje się sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej, przy ul. Kościelnej 41. Jego historia i początki zaczynają się w ok. XI w. Uważa się, że skulska parafia jest jedną z najstarszych parafii w diecezji włocławskiej, powstała już za czasów diecezji kruszwickiej.
13 marca 1996 r. papież Jan Paweł II w Rzymie wyraził zgodę na koronację figurki Matki Bożej. 3 czerwca 1997 r. w Gnieźnie, Jan Paweł II ukoronował figurkę.
Demografia
Poniższa demografia posiada dane z 2011
Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
---|---|---|---|---|---|---|
Jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
Populacja | 1497 | 100 | 762 | 50,9 | 735 | 49,1 |
Wiek przedprodukcyjny (0–17 lat) | 308 | 20,57 | 150 | 10,02 | 158 | 10,55 |
Wiek produkcyjny (18–65 lat) | 974 | 65,06 | 463 | 30,93 | 511 | 34,13 |
Wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat) | 215 | 14,36 | 149 | 9,95 | 66 | 4,41 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/timeline/4qnx9073kb3z6r7d8b80oa9xw683pyf.png)
Źródło: https://www.polskawliczbach.pl/wies_Skulsk
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 124278
- ↑ Wieś Skulsk (wielkopolskie) » mapy, GUS, nieruchomości, noclegi, szkoły, atrakcje, kod pocztowy, regon, kierunkowy, edukacja, demografia, przedszkola, zabytki, tabele, statystyki. [dostęp 2019-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-24)].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1175 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 70-71.
- ↑ a b c d e f Piotr Maluśkiewicz, Województwo konińskie : szkic monograficzny, wyd. 1, Warszawa: Państwowe Wydawn. Nauk, 1983, s. 273-275, ISBN 83-01-00534-3, OCLC 11783554
- ↑ Malarstwo ludowe, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1962.
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Skulska
- Skulsk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 736 .
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Skulsk
Wsie |
|
---|---|
Kolonie |
|
Osady | |
Integralne cz. miejscowości |
|
- p
- d
- e
- Siedziba powiatu – Słupca
Przynależność wojewódzka |
|
---|---|
Miasta (1867–1932 → i ← 1956–75) |
|
Gminy wiejskie (1867–1932 → i ← 1973–75) |
|
Gromady (1954–72) |
|
- p
- d
- e
Legenda: (1) w nawiasach podano okres praw miejskich; (2) wytłuszczono miasta trwale restytuowane; (3) tekstem prostym opisano miasta nierestytuowane, miasta restytuowane przejściowo (ponownie zdegradowane) oraz miasta niesamodzielne, włączone do innych miast (wyjątek: miasta połączone na równych prawach, które wytłuszczono); (4) gwiazdki odnoszą się do terytorialnych zmian administracyjnych: (*) – miasto restytuowane połączone z innym miastem (**) – miasto restytuowane włączone do innego miasta (***) – miasto nierestytuowane włączone do innego miasta (****) – miasto nierestytuowane włączone do innej wsi; (5) (#) – miasto zdegradowane w ramach korekty reformy (w 1883 i 1888); (6) zastosowane nazewnictwo oddaje formy obecne, mogące się różnić od nazw/pisowni historycznych.
|
Źródła: Ukaz do rządzącego senatu z 1 (13) czerwca 1869, ogłoszony 1 (13 lipca) 1869. Listy miast poddanych do degradacji wydano w 20 postanowieniach między 29 października 1869 a 12 listopada 1870. Weszły one w życie: 13 stycznia 1870, 31 maja 1870, 28 sierpnia 1870, 13 października 1870 oraz 1 lutego 1871 (Stawiski).