Wiktorija Kowalczuk
![]() | |||
Imię i nazwisko | Wiktorija Wołodymyriwna Kowalczuk | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 26 stycznia 1954 | ||
Data i miejsce śmierci | 4 kwietnia 2021 | ||
Narodowość | ukraińska | ||
Alma Mater | |||
Dziedzina sztuki | malarstwo, ilustracja, literatura | ||
|
Wiktorija Wołodymyriwna Kowalczuk (ukr. Вікторія Володимирівна Ковальчук; ur. 26 stycznia 1954 w Kowlu, zm. 4 kwietnia 2021 we Lwowie)[1] – ukraińska malarka, ilustratorka i pisarka polskiego[potrzebny przypis] pochodzenia. Mieszkała i pracowała we Lwowie.
Życiorys
Córka urzędnika i lekarki, wychowana w wielokulturowym środowisku Lwowa. Już od dzieciństwa uczęszczała do kółek sztuki, uczestniczyła w rozmaitych konkursach, wystawach. W latach 1972–1978 studiowała w Poligraficznym Instytucie im. Jana Tedorowicza. Po ukończeniu studiów była kierowniczką Wydziału projektowania i ilustrowania książek Poligraficznego Instytutu, kierowniczką Wydziału ilustrowania wydawnictwa „Wyższa Szkoła”, redaktorem artystycznym państwowego wydawnictwa „Kamieniarz”, starszą wykładowcą Ukraińskiej Akademii Dyzajnu. Przez większość życia była jednak niezależną artystką, ilustratorem i redaktorem artystycznym książek publikowanych na Ukrainie, w Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Rosji, Mołdawii itp. Od 1995 należała do Związku Lwowskich Artystów Plastyków.
Twórczość
Twórczość autorki obejmuje zarówno malarstwao, rysunek, jak i kolaż oraz fotografię. W niektórych pracach artystki widoczny jest wpływ lwowskiej szkoły graficznej drugiej połowy XX wieku, między innym Włodzimierza Pinigina, Aleksandra Aksinina. Niektóre prace Kowalczuk znajdują się w Muzeum Sztuki im. Kuindży’ego w Mariupolu[2].
Zilustrowała ponad 200 książek, wśród nich 40 książek dla dzieci. Jej praca była uhonorowana licznymi nagrodami w konkursach książki. Do prac Wiktorii Kowalczuk należą:
- Strój ludowy – rezultat czteroletniej artystyczną-badawczej pracy malarki, wydany w 2001. Obejmuje historię odzieży na terenie współczesnego państwa ukraińskiego oraz odrębne cechy wszystkich etnograficznych regionów tego obszaru. Strój ludowy został uznany za najlepszą książką roku 2001 na Ukrainie.
- Abecadło – podręcznik dla pierwszej klasy, wydany w 2000 nakładem 200 tys. egzemplarzy. Koncepcja Abecadła również była stworzona przez malarkę. Podręcznik uznano za najlepszą książkę roku 2000 na Ukrainie.
- Myrolka – opowiadanie, które dało jej zwycięstwo we lwowskim obwodowym konkursie literatury dziecięcej w 1968[2].
W 1999 Telewizja Lwowska zrealizowała film Poetycki teatr Wiktorii Kowalczuk, w reżyserii Teodora Bondarenko.
W 2022 miasto Kowel upamiętniło ją poprzez nazwanie ulicy jej imieniem i nazwiskiem[3].
Przypisy
- ↑ a b Унаслідок Covid-19 померла відома львівська ілюстраторка Вікторія Ковальчук [online], zaxid.net [dostęp 2021-04-04] (ukr.).
- ↑ a b ВалентинаВ. Шурин ВалентинаВ., Майно Спілки художників розікрали, а мене виключили з її лав [online], Високий Замок, 8 maja 2018 [dostęp 2022-03-23] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-23] (ukr.).
- ↑ Вулиця Вікторії Ковальчук Архіви [online], Ковель медіа [dostęp 2023-07-28] (ukr.).
Linki zewnętrzne
- O Wiktorii Kowalczuk na stronie galerii Haos (m. Lwów). art-xaoc.org.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-11)].
- O Wiktorii Kowalczuk na stronie wydawnictwa A-BA-BA-GA-LA-MA-GA (Kijów)
- Książki ilustrowane przez Wiktorie Kowalczuk na stronie najlepszych ukraińskich wydań dla dzieci Czytanka