Nabor i Feliks
męczennicy | |||
![]() Maria z Nazaretu oraz m.in. święci: Nabor i Feliks (na pierwszym planie), Franciszek z Asyżu i Klara z Asyżu (obraz Orazio Samacchini, ok. 1570). | |||
Data i miejsce urodzenia | w III wieku | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | ok. 303 | ||
Czczeni przez | |||
Wspomnienie | 12 lipca | ||
Patroni | dzieci trudno uczących się, orędownicy przy chorobach uszu | ||
|
Święci Nabor i Feliks (ur. w Afryce Północnej, zm. ok. 303 w Laus Pompeia k. Mediolanu) – żołnierze pochodzenia mauretańskiego, męczennicy, święci Kościoła katolickiego.
Do Mediolanu przybyli z legionami cesarza Maksymiana, dzielącego władzę z Dioklecjanem. Tu przyjęli wiarę chrześcijańską. Na początku 303 roku z armii usunięto chrześcijan, pod zarzutem zakłócania przebiegu oficjalnych uroczystości religijnych. Wielkie prześladowanie chrześcijan rozpoczęło się 23 lutego 303 roku i Nabor z Feliksem opuścili armię. Pochwycono ich jednak, jak wielu innych i skazano na śmierć przez ścięcie. Ich ciała zostały pogrzebane za murami miasta. Według tradycji przy grobie męczenników zmarła w trakcie modlitwy Sabina z Mediolanu (+ 311), uznana za świętą męczennicę z uwagi na fakt grzebania ciał zamordowanych podczas prześladowań Dioklecjana[1].
- Patronat
Święci Nabor i Feliks są patronami dzieci trudno uczących się, oraz orędownikami przy chorobach uszu.
- Dzień obchodów
Wspomnienie liturgiczne obu świętych obchodzono 12 lipca za Martyrologium Rzymskim. Również pod tą datą znalazło się ich święto Simple w kalendarzu rzymskim z 1595 roku. Reforma liturgiczna po Soborze watykańskim II usunęła święto z kalendarza (1969), jednakże według nowych zasad Mszału Rzymskiego, z tego samego roku, ich święto może być obchodzone w trakcie mszy na całym świecie, jeśli nie ma miejscowej uroczystości przypisanej do tego dnia[2].
- Relikwie
Grób męczenników odkryto w 313 roku, a ich szczątki przeniesiono do Mediolanu. Nad nowym grobem wybudowano kościół pod wezwaniem świętych [a], co zanotował św. Paweł z Mediolanu w życiu św. Ambrożego. Sam św. Ambroży napisał poświęcony im panegiryk Naboriana[2][b].
Ponownej translacji dokonano w 1258 i 1472 roku. W 1799 relikwiarz zaginął, by w 1959 odnaleźć się w Namur w Belgii. Ówczesny biskup miasta zwrócił je arcybiskupowi Mediolanu Montiniemu (późniejszy papież Paweł VI).
Część relikwii znajduje się również w katedrze w Kolonii. Trafiły tu za sprawą Fryderyka I Barbarossy, który przybywszy do Mediolanu w 1158 roku (w latach 1154–1186 był królem Włoch) przekazał je ówczesnemu biskupowi Kolonii Rainaldowi z Dassel. Szczątki Świętych spoczywają w bogato zdobionym relikwiarzu Trzech Króli obok relikwii świętych Mędrców i Grzegorza ze Spoleto.
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Przy pracach w podziemiach kościoła w 356, lub 386, biskup Ambroży odkrył przy okazji grób Gerwazego i Protazego (Gerwazy i Protazy na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 27.05.2010])
- ↑ Razem z Naborem i Feliksem św. Ambroży wspominał również św. Wiktora umieszczonego w Martyrologium Rzymskim pod dniem 8 maja; Wiktor, męczennik z Mediolanu na DEON.pl
Przypisy
Bibliografia
- Nabor i Feliks na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
- Nabor i Felix - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Nabor i Feliks |
- Treccani: nabore-e-felice-santi